Aynalar,
Sensizlikle lekelenmiş çehremi vuruyorlar yüzüme,
Gözlerimin altına mor menekşeler sermiş melekler,
Yıllar engebeli yollarla süslemiş gülümseyişlerimi.
Kaşlarım çatık,
Tıpkı haksız bir idamın mahkumu gibi.
Bazen de bir şiir kadar narin bakıyor gözlerim.
Aynalar,
Kırık dökük cam parçaları,
Çatlak duvarlara uzanmış ben parçaları.
Aynalar,
Tüm tamahkârlığıyla boyuyorlar büstümü,
Büsbütün alçaklık bu!
Alçaklık demişken;
Hatırlıyorum, sen de alçaktın!
Fakat sen gittin gideli hep yükseklerde aradım ben seni.